امشب ..شب دلتنگی من..بازهم سیاه کاری .. بازهم نیمه شب  ودلتنگی پنجره..بازهم فریاد خاطره ها..بازهم نگاه گرم پنجره لا به لای سردی انتظار..بازهم سهم من از روزگار..دوباره تیرگی و سیاهی آسمان..دوباره باز دوباره..اما آسمان بی خبر از دل تنگ من و شاید تو غرق در سرور..طبیعت سرگرم لباس نو..زمین غرق در هیاهو..همگی برای آمدن بهارشادی کنان سر از پا نمیشناسن..یک سال گذشت و چه زود گذشت و دوباره تکرار و تکرار و تکرار...برای من سال هاست که تکرار بود و باز... .

من پر از دلتنگیم ..شبیه پنجره در دام چارچوب...و فقط باید سکوت باشد و سکوت.

آخرین زمزمه های دلتنگیم را فقط به تو میگویم ...شاید دلتنگی را به دست باد بسپارم..فراموش کنم هر آنچه فراموش شدنی نیست..لحظه به لحظه های نمناک و سرشار از عشقم را به تو میبخشم اما دور نریز!

گریه هایم ..دلتنگیم..سکوتم..نگاه و خیالم را همه را فقط به تو..تو که همیشه نگاهت را حس میکنم بی آنکه چشمانم لمست کند..همه را فقط به خودت.